zaterdag 27 augustus 2016

Dichtersbankje | Henry Craiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter


Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Begin september zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Hij maakt een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.



Foto: © Bert Bevers | De Gulden Leeuw

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter


t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>
















































Dichtersbankje | Henry Craiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter


Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Begin september zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Hij maakt een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.



Foto: © Bert Bevers | De Gulden Leeuw

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter


t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>














































donderdag 18 augustus 2016

Dichtersbankje | Henry Craiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter


Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Begin september zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Hij maakt een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.


Foto: © Bert Bevers | De Gulden Leeuw

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>


Moby Dick duikt weer op | 06 | Het demasqué | Hans Mellendijk | 1994 



zaterdag 13 augustus 2016

Dichtersbankje | Henry Graiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Foto: © Bert Bevers | MIR St. Petersburg

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'

Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>
Moby Dick duikt weer op | 05 | De muiterij | Hans Mellendijk | 1994 



maandag 8 augustus 2016

Dichtersbankje | Henry Graiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Begin september zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Hij maakt een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.

Foto: © Bert Bevers | Rijnkaai | Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>
Moby Dick duikt weer op | 04 | De stranding | Bert Scheuter | 1994 





maandag 1 augustus 2016

Dichtersbankje | Henry Graiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter


Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Eind augustus zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Nu maakt hij een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.

Foto: © Bert Bevers | MIR St Peterburg

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>


Moby Dick duikt weer op | 03 | Het zeeleven | Hans Mellendijk | 1994 




dinsdag 26 juli 2016

Dichtersbankje | Henry Craiton | Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Uw bankjeszetter is op vakantie voor een welverdiende rust. Eind augustus zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Hij maakt een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.
  
Foto: Bert Bevers | Kruzenshtern | Antwerpen
Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.


Moby Dick duikt weer op | 02 | De aanmonstering | Bert Scheuter | 1994 

zaterdag 23 juli 2016

Dichtersbankje | Hans Mellendijk en Bert Scheuter

Uw bankjeszetter gaat op vakantie voor een welverdiende rust. Eind augustus zal hij zijn heilzame werk weer oppakken. Eerst maakt hij een zeereis. En geniet op zeebankjes van de golven en de reis.


Foto: © Bert Bevers | Gulden Leeuw | Willemdok | Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk  'Moby Dick duikt weer op'
Vertaling van uit het Frans Canadees: © Hans Mellendijk en © Bert Scheuter

t.g.v. Het 14e Erbarmen Festival, 2 juli 1994, Moby Dick duikt weer op.

zie ook hier foto's van opvoering door diverse artiesten>


Moby Dick duikt weer op | 01 | Het Landleven | Hans Mellendijk | 1994 

(wordt vervolgd)

maandag 18 juli 2016

Dichtersbankje | Willem Terhorst

Foto: © Hans Mellendijk | Beltrum | Zaal Dute

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter en vers) voorraad Mellendijk: Willem Terhorst>



Gebouw Juliana |'t Woold


zaterdag 16 juli 2016

Dichtersbankje | Gerard Reve

Foto: © Bert Bevers | Hollakenbaan | Rijmenam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Gerard Reve>

Hymne voor M.

Gij, Die alles weet en alles begrijpt,
ook waar Uw Zoon geen tijd voor heeft en geen geduld,
tot U, lieve Moeder, zing ik dit lied:
van U gekomen, keer ik tot U terug.
Moge het niet te lang duren voordat ik weer bij U ben.

Gerard Reve
Uit: 'Verzamelde Gedichten' 1992.

woensdag 13 juli 2016

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

Foto: © Peter Bevers | Killiney Hill Park | Dublin 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers Hans Mellendijk>

Pixelatie


Wicklow Mountains, Glendalough, 1994


Bij 't scannen van de dia's plots uit het grijs weer het beeld.
Zilverkorrels van film op chips omgezet in gigabytes. 
Langs de onstuimige kust klapperend de megakites.

Logeren in het bankbiljet van tien pond was voor niks.
Zicht op cycladen? Ithaca? Nu niet de baai op, want
zuidwaarts richting Wicklow Mountains. Wind mee fiks.

Beter kijken want het is per slot van rekening Ierland
als waar getoond. Er bommeldingen zwevend lopen
zich grillig lonen. Weerbarstig de wolken in hun sas

in vernevelende regenval. De hemel schuift de sluizen open
alles hier wordt van vervormend spiegelend vloeiend glas.
Kieuwachtige wezens druppen over de brilleglazen.

En zagen sindsdien het geloof in elfjes 
nieuwe sagen ingeblazen.


© Hans Mellendijk
Lumen, 2e druk 2016

Zie ook hier> 

zondag 10 juli 2016

Dichtersbankje | Jules Deelder

Foto: © Bert Bevers | Cour Ursilinenklooster | Tildonk

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) Mannen van Bevers: Jules Deelder>


Blues on tuesday

Geen geld.
Geen vuur.
Geen speed.

Geen krant.
Geen wonder.
Geen weed.

Geen brood.
Geen tijd.
Geen weet.

Geen klote.
Geen donder.
Geen reet.


© Jules Deelder

donderdag 7 juli 2016

Dichtersbankje | Harry Mulisch

Foto: © Bert Bevers | Brugstraat | Haacht

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Harry Mulisch>

Verslag van de uitgezonden bode?
Achter duinen zag ik ijzer
In een geul door zand stromen
Toen ik bij de brug kwam. Maar eerst
Zocht ik de bron van het ijzer.
Toen ik de bron van het ijzer
Gevonden had, keerde ik terug
Naar de rivier. Ik verdwaalde
In het ijzer onder de brug
Aan het water. Gekruiste balken,
Klinknagels dreven het zweet
Uit mijn gezicht. Ik ging terug
Naar de bron van het ijzer,
Niet bang voor het ijzer, bang 
voor de brug.


© Harry Mulisch

maandag 4 juli 2016

Dichtersbankje | Ingmar Heytze

Foto: © Bert Bevers | in het bos van Wespelaar

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Ingmar Heytze>

OP DE BANKJES

Licht gekreukte mannen
zitten wereldwijd verongelijkt
te wachten in het park.

Ze wachten
tot hun zonen
eens gaan deugen.

Ze wachten
tot hun dochters
niet meer trouwen
met proleten.

Ze wachten
tot hun vrouwen stoppen
met verwelken
in hun bed.

Ze roken pantertjes van lood
en huiveren: de as valt gretig
in de plooien van hun schoot.


© Ingmar Heytze
Uit: Voor de liefste onbekende
bijna alle gedichten
Amsterdam 2016

donderdag 30 juni 2016

Dichtersbankje | William Butler Yeats

Foto: Peter Bevers | Dalkey Castle

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: William Butler Yeats>

To Ireland In The Coming Time

Know, that I would accounted be
True brother of a company
That sang, to sweeten Ireland's wrong,
Ballad and story, rann and song;
Nor be I any less of them,
Because the red-rose-bordered hem
Of her, whose history began
Before God made the angelic clan,
Trails all about the written page.
When Time began to rant and rage
The measure of her flying feet
Made Ireland's heart hegin to beat;
And Time bade all his candles flare
To light a measure here and there;
And may the thoughts of Ireland brood
Upon a measured guietude.
Nor may I less be counted one
With Davis, Mangan, Ferguson,
Because, to him who ponders well,
My rhymes more than their rhyming tell
Of things discovered in the deep,
Where only body's laid asleep.
For the elemental creatures go
About my table to and fro,
That hurry from unmeasured mind
To rant and rage in flood and wind,
Yet he who treads in measured ways
May surely barter gaze for gaze.
Man ever journeys on with them
After the red-rose-bordered hem.
Ah, faerics, dancing under the moon,
A Druid land, a Druid tune.!
While stiIl I may, I write for you
The love I lived, the dream I knew.
From our birthday, until we die,
Is but the winking of an eye;
And we, our singing and our love,
What measurer Time has lit above,
And all benighted things that go
About my table to and fro,
Are passing on to where may be,
In truth's consuming ecstasy,
No place for love and dream at all;
For God goes by with white footfall.
I cast my heart into my rhymes,
That you, in the dim coming times,
May know how my heart went with them
After the red-rose-bordered hem. 

dinsdag 28 juni 2016

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Vestzaktheater | Enschede

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Margót Veldhuizen>


Oorlogje

We speelden oorlogje
trokken met krijt
een cirkel op de waaltjes
van onze straat.

Ieder een land naar keuze
Amerika, Rusland, Nederland
Frankrijk of België.
Niemand wou Duitsland zijn.

Amerika, Amerika mag beginnen!

Grote mensen spraken
met angstige stem
over een volgende oorlog
en er was een ijzeren gordijn
daarachter woonde het kwaad.

Wij kenden alleen katoenen gordijnen
van rood fluweel of goudbrokaat
een ijzeren gordijn dat kenden we niet.

Margót Veldhuizen
uit Sporen van schaduw
uitgeverij Eigenwerk 
Enschede 2016

zaterdag 25 juni 2016

Dichtersbankje | Paul van Ostaijen

Foto: © Bert Bevers | Belevingscentrum 14-18 | Tildonk

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Paul van Ostaijen>

Aan een moederHaar zoon viel op het slagveld
Je hebt me gezegd: <Mijn zoon is gevallen,-
jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
of zijn lippen niet
of zijn handen; geen van allen
die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
maar enkel waar mijn zoon is gevallen,-
op het veld van eer.
Als ik stappen hoorde op de straat
zei ik: zo zal zijn heimkeer
zijn. Dat luisteren en verwachten hoeft nu niet meer.
De penningen die ik heb willen besparen
om hem een jas te kopen,
liggen nog in de kast, naast de oorlogprentjes
uit zijn jeugdjaren.
Je moest voor mijn zoon een gedicht maken,
dat leg ik dan naast de prenten in de kast.>

Ik weet, moedertje, je zou graag lezen:
<Wapengeweld, slagveld, held,>
want als een eervolle trits, heeft men je die woorden voorgespeld,
en van je zoon heb je niets meer dan dat.
Woorden die je troosten moeten,
omdat je je zoon niet meer zult wekken;
je zult zijn koffie niet meer bereiden,
steeds als de klok dezelfde uur slaat,
hem nooit meer nakijken als hij de straat langs gaat
en nou moet je niet meer de woorden bepeinzen
die je hem zeggen zou
in stervensnood.

Slagveld, veld van eer,
vaderland, en de zaak van het recht.
Maar ook staat dit geschreven:
Je zult niet liegen, niet bedriegen.
De laatste kreet van je zoon was: <Moedertje,
belieg mij niet, belieg mij niet.
Mijn vaderland is dood, in de zoenegloed
van mijn moeder die ik derven moet.> -

Je zoon, moedertje, viel niet voor een gerechte zaak,
maar zijn bloed werd hem afgeperst door allen,
omdat ons de menselike goedheid is ontvallen.
Maar ik, wij, wij allen zijn de moordenaars van je zoon
en elk woord als eer en held is smaad en hoon.
Elk soldaat die valt in de krijg, hij werd getroffen
door een sluipmoordenaar.
Dit zijn wij allen, allen die het geloof verloren.

Je zoon heeft me gezegd: dit is de goede weg,
en ik heb hem gewezen: ja, die weg is de ware.
Wij hebben gelogen.
<Demokratie>: wij hebben bedrogen.

Als je zoons zoen aan de bloednatte Aarde
nu niet de waarheid heeft vrijgekocht, betaald met zijn warm vlees,
dan is er weer niets gebeurd.
Om je zoon, om je zoon die viel,
werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.
Als je zoon die viel,
als mijn broeder die nog in de kiel
staat van de loopgraven, als al de zoons en al de broers,
als de miljoenen verlossers,-laatste teken van de visfiguur,-
die weerom brengen de bloedige offerande op dit uur,
volgens de oude wet, als de miljoenen kruisen,
die zij niet te dragen hadden, dan enkel houten armpjes
en rij aan rij, niet hebben vrijgekocht
de nieuwe erfzonde van machtbegeren
en van waan,
dan wordt dit sakrifisie, volgens de oude wet gedaan,
weer nutteloos.

Alles is schoonheid. -Herinner je nog je zoon
toen hij tegenover je aan de ontbijttafel zat. -
wij moeien ons eigen geweten, ons begrijpen bevrijden
van de waanzonde.

De miljoenen zwarte fatum-kruisen
zijn zwijgend, maar hun zwarte, wijd-open wonde
heeft het woord gevonden: Alles is waan, alles is zonde;
levenden, vergaart de kleine krachten die u nog blijven
tot geloof in het levende leven.
Alles is zo grenzeloos schoon, luistert naar dit ontluikend begrijpen
in ons geweten.


Uit: Paul van Ostaijen - Het Sienjaal - 1918

woensdag 22 juni 2016

Dichtersbankje | Robert Allen Zimmerman

Foto: © Bert Bevers | Steenmolenvoetweg | Elewijt

Uit de collectie Mellendijk (keuze zanger en vers) voorraad Mannen van Bevers: Robert Allen Zimmerman>


1965 |Highway 61 Revisited

Like A Rolling Stone 

Once upon a time you dressed so fine
Threw the bums a dime in your prime, didn't you?
People call say 'beware doll, you're bound to fall'
You thought they were all kidding you
You used to laugh about
Everybody that was hanging out
Now you don't talk so loud
Now you don't seem so proud
About having to be scrounging your next meal

How does it feel, how does it feel?
To be without a home
Like a complete unknown, like a rolling stone

Ahh you've gone to the finest schools, alright Miss Lonely
But you know you only used to get juiced in it
Nobody's ever taught you how to live out on the street
And now you're gonna have to get used to it
You say you never compromise
With the mystery tramp, but now you realize
He's not selling any alibis
As you stare into the vacuum of his eyes
And say do you want to make a deal?

How does it feel, how does it feel?
To be on your own, with no direction home
A complete unknown, like a rolling stone

Ah you never turned around to see the frowns
On the jugglers and the clowns when they all did tricks for you
You never understood that it ain't no good
You shouldn't let other people get your kicks for you
You used to ride on a chrome horse with your diplomat
Who carried on his shoulder a Siamese cat
Ain't it hard when you discovered that
He really wasn't where it's at
After he took from you everything he could steal

How does it feel, how does it feel?
To have you on your own, with no direction home
Like a complete unknown, like a rolling stone

Ahh princess on a steeple and all the pretty people
They're all drinking, thinking that they've got it made
Exchanging all precious gifts
But you better take your diamond ring, you better pawn it babe
You used to be so amused
At Napoleon in rags and the language that he used
Go to him now, he calls you, you can't refuse
When you ain't got nothing, you got nothing to lose
You're invisible now, you've got no secrets to conceal 

How does it feel, ah how does it feel?
To be on your own, with no direction home
Like a complete unknown, like a rolling stone
Songwriter: BOB DYLAN
Like A Rolling Stone lyrics © BOB DYLAN MUSIC CO

zondag 19 juni 2016

Dichtersbankje | Johnny van Doorn

Foto: © Hans Mellendijk | Park Sonsbeek | Arnhem

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Johnny van Doorn>

Uit "de tijdgeest" | Johan van der Keuken

donderdag 16 juni 2016

maandag 13 juni 2016

Dichtersbankje | Bert Bevers

Foto: © Bert Bevers | Kasteel Schaloen, Schin op Geul 


Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Bert Bevers>

ZOEKPLAATJE

Haast iedere week zie ik wat oude soortgenoten die
met gefronste wenkbrauwen sermoenen prevelen.
Hun brandglas is op het heden gericht, en achter
hen smeulen er schepen. Het zijn figuranten die
met het heimwee van pasgeborenen catacomben
verkennen. Zij nippen stil van warme drankjes
en zien zich weerspiegeld in een dampend theeëi.


© Bert Bevers

vrijdag 10 juni 2016

Dichtersbankje | Gerrit Odink | den Hölter

Foto: © Hans Mellendijk | Openluchtmuseum Erve Kots | Lievelde 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Gerrit Odink>



't Lech miens oge


Door staot ze: twee kinder,

In 't vleegend verkeer.
De ogen, dee flikkert
En scheer hen en weer.
Ze holt zich mekare an 't handjen!

De straote is nauwelijks

Zeuven trad breed.
De ogen, dee flikkert,
Eur lipkes bunt heet.
Door kriegt ze woorachtig een standjen!

Noo kiekt ze nog wilder

En trempelt van schrik,
De ogen, dee flikkert,
't Verkeer hef zien schik.
Doot staot ze: twee kinder op 't randjen!

Op 't randjen van 't laeven.

Van 't randjen is dood,
De ogen, dee flikkert,
't Is greun of 't is rood.
En kindere... Mien God, holt ze an 't handjen!




dinsdag 7 juni 2016

Dichtersbankje | Q65 | W. Bieler; J. Baar; F. Nuyens; A.J. Roelofs; P. Vink

Foto: © Bert Bevers | 't Zand | Brugge

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Q65>


Q65

The Life I live

Sitting in my chair I'm thinking
Thinking of the crowd I'm in with
Thinking of the music I make
And all the things I don't wanna give
Well, I take everything I want
The girls are fighting for me
But everytime that I take one
They're indisposed, poor old me!

Well, this is my life of sadness
This is the life I live
This is my life of gladness
This is the life I live

Last week I went to the graveyard
My dog was killed by car
Feel the pain, the pain has started
He's dead, but friends we still are
Sunday we played in a dancing
The public was very down
But it didn't bore us a thing
'Cause we smoked ourselves a kick

Well, this is my life of sadness
This is the life I live
This is my life of gladness
This is the life I live

I had a girl and I loved her
She knows, she knows I still do
But she married with a rich man
But the things she wants, he can't do
Once we were on Joops wedding
We smoked and drunk all night
At twelve we were thrown out
'Cause the house was changed into a crowd

Well, this is my life of sadness
This is the life I live
This is my life of gladness
This is the life I live


zaterdag 4 juni 2016

Dichtersbankje | Herman Finkers

Foto: © Peter Bevers | Scheldelaan | Bergen op Zoom

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Herman Finkers>

Nee,

niets klinkt verwender
dan jongelui op een commerciële zender.
Ik zie zoiets en denk dan meteen:
daar moet een oorlog overheen.
Bijvoorbeeld wereldoorlog-één.
Niks geen huis vol camera's en kickuh en fun.
Nee, met typhus in een loopgraaf onder spervuur in Verdun.
Met je afgeschoten been in het prikkeldraad, vol modder.
En daarna praten we verder als volwassenen,
bij Big Brother.

© Herman Finkers
Uit: Poëzie, zo moeilijk nie, verzamelde verzen
uitgeverij Thomas Rap, 2014.